Η Εύηλη Αιλιανού παρουσιάζει στην πρώτη της ατομική έκθεση ένα άθροισμα έργων που προέρχονται από φαινομενικά τελείως διαφορετικά ή ακόμα και αντικρουόμενα ερίσματα. 

Όμως, το “όλον” που δημιουργείται φέρει εν τέλει τον πλουραλισμό της ανθρώπινης ύπαρξης. Κανένας δεν είναι φτιαγμένος μονολιθικά, αλλά αποτελεί ένα ψηφιδωτό. Εφόσον όλες οι τεχνικές που παρουσιάζονται προέρχονται από το ίδιο πρόσωπο, αυτό σημαίνει πως η καθεμία αντιπροσωπεύει μια πτυχή της προσωπικότητας της.

Στην έκθεση της στο Βρυσάκι, η Εύηλη Αιλιανού παρουσιάζει έργα της που συνδυάζουν υλικά από την φύση και καθημερινά, χρηστικά αντικείμενα, δημιουργώντας τοπία ηρεμίας και γαλήνης τα οποία συγχρόνως μπορούν να παραπέμψουν συνειρμικά και σε “ανατολικό ζεν”.

Ασπρόμαυρες φωτογραφίες συμπληρώνουν μια φαινομενική αντίθεση, εφόσον η δύναμη των αντιθέσεων αναδεικνύει σχεδόν το χρώμα πίσω και μέσα από το ασπρόμαυρο.

Τέλος, το σχέδιο λειτουργεί εδώ ως σύνδεσμος ανάμεσα στα δύο, αντικατοπτρίζει την ευρύτητα των αναζητήσεων της καλλιτέχνιδος και μας παρασύρει στα πολλαπλά μονοπάτια τεχνοτροποιών και υλικών. Το μολύβι και το μαύρο μελάνι έρχονται να αναδείξουν τις πινελιές χρώματος και το χρώμα έρχεται να συνοδέψει την μαύρη γραμμή, σε έναν διαρκή διάλογο ανάμεσα στο χρώμα και το “μη χρώμα” –αν θεωρηθεί για λίγο το μαύρο ως «μη-χρώμα».

Mπορεί να δει κανείς τον παραλληλισμό ανάμεσα στη γλωσσική της πολυμάθεια και στην ποικιλία τόσο των εμπνεύσεων όσο και των ερεθισμάτων της έχοντας μεγαλώσει και ζήσει σε διάφορες χώρες του κόσμου.

Η ποικιλία αντικατοπτρίζεται και στις πολλαπλές μορφές με τις οποίες καταπιάνεται, πέρα από την συγκεκριμένη έκθεση, όπως βυζαντινές μινιατούρες και εικονογράφηση παιδικών βιβλίων.